Waarom huil je, jongen?
Mijn schaduw blijft niet bij me.
En ik was niet aan 't huilen.
Ik naai hem vast. Dat kan pijn doen.
Ik zal hem aan je naaien. Dat kan even pijn doen.
Hoe heet jij?
Wendy Moira Angela Darling.
En jij? - Peter Pan.
Je dochter is geweldig.
Ze heeft het meeste succes.
Dat vind ik heel lief van je.
Harder.
Dat vind ik heel lief van je.
Ik zal je een kus geven als je wil.
Weet je niet wat een kus is?
Als je me er één geeft wel.
Nu geef ik je een kus.
Ik wil nooit 'n volwassen man worden.
Ik wil altijd als kind lol maken.
Wij willen als Peter Pan worden en niet volwassen worden
Brad.
Bij het stuk van mijn dochter.
Onmogelijk. Ik vlieg morgen met mijn gezin naar Londen.
Een ziekenhuis noemt een vleugel naar oma Wendy.
Brad...
Peter, je mist alles.
Ik wil morgenochtend een vergadering.
Mijn wedstrijd. Je hebt het beloofd.
Mijn zoon moet spelen.
De laatste wedstrijd. Ik heb beloofd dat ik kom.
Dan houden we het kort.
Ik kom. Ik geef je mijn woord.
Wij willen nooit, nooit, nooit
Nooit, nooit volwassen worden
Slag drie. Je ligt eruit.
Vooruit, Bluejays.
Jack. Vooruit, Bluejays.
Bluejays.
Zet hem op.
Waar blijft je vader? Hij mist alles.
Papa komt wel. Hij heeft het beloofd.
Jerry? Jack?
Jim. - Dat zei ik.
Ga naar de wedstrijd en film wat ik mis.
De speech voor de hulde aan uw oma.
Op kaartjes?
Wie schreef hem? - Ned Miller.
Mooi. Lees hem voor.
'De voorbije 70 jaar heeft oma Wendy, die we vandaag eren...
hoop gegeven aan honderden wezen.'
Geweldig.
Waar blijft papa?
Mijn aktetas.
Ik moet vliegen.
Autoverkeer eist meer doden.
De straat oversteken is gevaarlijker.
Als je moet sterven, moet het.
Denk eraan, laat je armen niet moe worden.
Wat als de piloot moet sterven?
Hou ons in de wedstrijd.
Zet hem op.
Hallo, ik kom van het kantoor. Wie is uw zoon?
Hij komt aan slag. - Bedankt.
Vooruit, Jack.
Vooruit, jongen.
Vooruit, Jack.
Kijk niet naar mij.
Concentreer je. Eén keer, Jack.
Vooruit, Jack. Vooruit.
Geen effectbal.
Mama wil nieuwe schoenen. Laat me binnenlopen.
Het is voorbij.
Ja, Brad, heel goed.
Hier spreekt uw gezagvoerder.
Laat deze kleine turbulentie u niet storen.
Ontspan u. Geniet van de rest van de vlucht.
Bedankt.
Kijk wat Jack tekende.
Dat is heel mooi.
Wat is dat?
Vuur.
Vuur. Echt waar?
Is dat ons toestel?
Wie zijn die mensen?
Dat is Jack, dat ben ik, dat is mama...
en dat ben jij.
En mijn parachute?
Ik ga sterven. - Zo belangrijk is 'n mobieltje niet.
Het zit in mijn aktetas.
Praat met hem.
Waarom had ik geen parachute?
Raad maar.
Jackie. - Jack.
Je kan een raam breken.
Het is dubbele beglazing.
Geef dat hier.
Je bent bang om weggezogen te worden.
Ik ben niet bang.
Bang dat je wordt weggezogen.
Hou gewoon op.
Volgend seizoen kom ik zes keer kijken.
Koop dan maar genoeg videobanden.
Ik geef je mijn woord.
Dat is klote.
Gedraag je toch niet als een kind.
Ik ben een kind.
Word volwassen.
Het is lang geleden.
Laten we lol maken.
Londen is magisch voor kinderen.
Voor ons tenminste. - En duur.
Hou op. Je kan een oog uitsteken.
Maggie. Maggie.
Het is nummer 14.
Sorry.
Wat zeg je tegen oma Wendy?
AAangenaam. - Kom daaraf.
Voorzichtig.
Is oma Wendy de Wendy uit mijn stuk?
Niet echt.
Een beetje.
Loop rechtop. Haal die kauwgom uit je mond.
De eerste indruk is de belangrijkste.
Veters gebonden.
Je kent dit.
Dit is 't land van de goede manieren.
Oom Tootles.
Het sneeuwt.
Wat een schattige kinderen.
Leuk je te zien, Libby... Linda...
Liza. - Dat zei ik toch.
Moira, je ziet er stralend uit.
Lieve hemel.
Kijk hoe groot...
Kijk, wat een lieve meid.
Oma Wendy komt zo. - Is ze boven? Goed.
Je bent groot genoeg voor rugby. - Honkbal.
Oh, kijk.
Voor ons? - We hebben een week gekookt.
Wat hebben jullie gemaakt? Pasteitjes?
Peter, kijk. Kijk.
Wie is dat? - Jij.
Ben ik zo jong geweest?
Wat bezielt jou? - Dit huis heeft dat effect.
Sommige dingen zijn me bijgebleven.
We waren kinderen in deze kamer.
Kwijt, kwijt, kwijt.
Wat ben je kwijt?
Mijn knikkers.
Lisa?
Liza.
Hij ging naar een tehuis. - Wendy wilde het niet.
Tootles is haar eerste wees. En?
De grote tas is van mij en die is van Moira.
Hallo, jongen.
Hallo, Wendy.
Ik zei toch dat ik 'm hier zou krijgen.
Sorry dat het zo lang geleden is.
Het is 10 jaar geleden, maar laat maar.
Kom, geef me een knuffel.
Oh, Moira, Moira, Moira.
Wie is die mooie dame?
Toch niet Maggie?
Toch wel. Ik heb net jouw rol gespeeld op school.
En zo zie je er ook uit.
Is die reus Jack? Je bent gegroeid in een jaar.
Ik moet iets zeggen.
Gefeliciteerd met de opening van het kinderziekenhuis.
Zo'n opdracht is een hele eer.
Hartelijk bedankt. - Graag gedaan.
Ik sta erop dat je één regel volgt als je in mijn huis bent.
Word niet volwassen.
Hou daar nu meteen mee op.
Jij ook, bestuursvoorzitter Banning.
Te laat, oma.
Wat is er zo belangrijk aan je belangrijke zaken?
Als een bedrijf in nood is...
komt papa en als ze verzet bieden...
Hij overdrijft. Ik leid fusies.
En ik doe aan projectontwikkeling.
Als ze verzet bieden, keldert hij ze.
Nou.
Peter, je bent 'n piraat geworden.
Brad is aan de lijn. Het is dringend.
Bevalt mijn jurk je?
Heel mooi, oma.
Bedankt.
Hallo, Brad. Goed nieuws?
Wat?
Welk rapport? Ik dacht dat we ze hadden.
Hij wil mijn bloed. Hij kwijlt in mijn nek.
Wat werd er gevonden?
Dat is een mobieltje... - Een blauwe uil?
Luister. - Ik wil je laten schrikken.
Vraag of iemand de tyrannosaurus rex mist.
Anders ik wel. Nou en of. Maak je soms een grapje?
Wacht even.
Paart zo'n kleine uil in een straal van 80 km?
Waarom paren ze niet ergens anders?
Komt daardoor een contract van vijf miljard op de helling te staan?
Schiet me voor mijn raap.
Pang. Pang.
Hou jullie kop.
Het spijt me.
Laat me even met rust.
Dit is 't telefoontje van mijn leven.
Vooruit, Jack. Buiten.
Kom mee.
Ik wijs je het raam waardoor je papa en ik de sterren doofden.
Ik had thuis moeten blijven.
Je bent tien jaar lang niet gekomen.
Het was druk.
Je beloofde de kinderen tijd samen en je negeert ze.
Niet waar. - Je breekt altijd je woord.
Het is Brad. Ik moet opnemen.
Ik moet dit regelen.
Je moet eerst werken aan je gezin.
Peter, ben je daar?
Wat?
Het spijt me. - Je haatte dat contract.
Ja, maar 't spijt me dat je je zo rot voelt.
Je kinderen zijn dol op je.
Ze willen met je spelen.
Hoe lang duurt dat, denk je?
Straks wil Jack niet meer dat je komt kijken.
We hebben een paar bijzondere jaren...
als ze ons in hun buurt willen.
Daarna zal jij hun om wat aandacht vragen.
Het gaat zo snel, Peter.
Na een paar jaar is het voorbij.
En je bent onvoorzichtig.
En je mist alles.
Peter, waar ben je?
Peter. Peter. Peter.
'En alle kinderen, behalve één, werden volwassen.'
Je weet waar elfjes vandaan komen, hè?
'Toen de eerste baby voor het eerst lachte...
brak de lach in duizend stukjes...
en gingen ze ervandoor.
Zo ontstonden elfjes.'
En kijk.
Ik ben Wendy.
Dat was ik tenminste lang geleden.
Maar Jack zegt dat je niet de echte Wendy bent.
Zie je waar Jack staat?
Bij datzelfde raam, in deze kamer...
verzonnen we verhalen over Peter en die enge kapitein Haak.
En Mr. Barrie, sir James, onze buurman...
hield van onze verhalen en hij schreef ze op.
Hemeltje, dat is 80 jaar geleden.
Je bent echt oud.
Dat is heel waar.
Sorry, maar ik moet oma stelen...
of ze mist 't belangrijkste uit haar leven.
Lieve hemel.
Ik heb wat voor je. Je zal er dol op zijn.
Een knuffel. Dan ben je niet bang als je vliegt.
Ze maakte een parachute.
Dat is heel slim, liefje.
Ga daar weg.
Je mag niet spelen bij 'n open raam. Hou dit raam dicht.
Hebben we thuis open ramen?
Nee, er staan tralies voor.
Kom, in je bed.
Waar is mijn bal?
Die enge man heeft de bal gestolen.
Er is geen enge man.
Hij is een glazenwasser, zegt hij.
Wat is dit?
Een handschoen om dingen te vangen...
uit de oven te halen en om je zus mee te slaan.
Tootles heeft 't gemaakt. Het ruikt lekker.
Het is van papier.
Hallo, Jack.
Je doet alsof.
Jij bent nu de baas.
Met mijn speciale horloge kan je de tijd volgen.
Ga niet weg, mama. Alsjeblieft.
Goedenacht.
Nachtlampjes, bewaak mijn slapende engeltjes.
Brand vannacht helder en vastberaden.
Ze gebruiken nu advocaten in plaats van ratten voor proeven.
Om twee redenen.
De wetenschappers raken niet gehecht aan de advocaten.
En er zijn dingen die zelfs ratten niet doen.
Ik dank de raad van beheer van het ziekenhuis...
voor zijn uitnodiging.
Vergeef me, normaal spreek ik aandeelhouders toe.
We kennen mekaar niet en hebben vast weinig gemeen...
behalve deze prachtige vrouw, Wendy Angela Darling.
Oma Wendy haalde me binnen.
Ze leerde me lezen en schrijven.
Ze vond zelfs adoptieouders voor me.
Ze hield van veel kinderen...
zo moei... Zo moeiteloos.
Dat is haar prestatie.
Velen hier waren ooit verloren.
Maar oma Wendy vond voor ieder een thuis...
en redde jullie.
Dat is haar wonder.
Door op te staan, drukken jullie ze beter uit dan ik...
jullie gevoelens... ...van dankbaarheid...
waardering...
en warme sympathie...
voor deze prachtige vrouw.
We hebben toch iets gemeen.
We zijn wezen.
Haak.
Jack...
Is alles in orde?
Wendy?
Bedankt, Nigel. Norman?
Neville, meneer.
Is dat Engels?
Vrolijk kerstfeest.
Ik was trots op je.
Het was een mooie toespraak.
Inderdaad.
Liza?
Tootles?
Mijn God. De kinderen.
Jack, geef antwoord.
Maggie.
De wind kwam opzetten. De deur sloeg dicht...
en de kinderen schreeuwden.
De kinderen schreeuwden.
Het raam.
'Beste Peter:
Je kinderen eisen je aanwezigheid.
Met vriendelijke groeten...
J.A.S. Haak...
kapitein.'
Je moet vliegen. Je moet vechten.
Je moet kraaien. Je moet Maggie en Jack redden.
Haak is terug.
Wie?
Oma.
Dit analyseren ze in 't lab.
We tappen de telefoonlijn af en buiten staan altijd twee agenten.
Dit kan natuurlijk ook 'n flauwe grap zijn.
Mijn kinderen zijn vermist.
Maar gelet op de literaire familiegeschiedenis...
Laten we hopen...
Ik kan niet meer vliegen.
Ja, dat gebeurt.
Goedenavond.
Ik heb geen vrolijke gedachten meer.
Verloren.
De politie doet wat ze kan. - De politie staat machteloos.
Dan bellen we de Amerikaanse politie.
Bij een crisis zetten we altijd thee.
Moira, doe jij dat?
Natuurlijk.
Maak ook de theepot warm.
Ik ga mee.
Jij blijft hier.
Geen paniek, ik wilde je niet verlaten.
Geef me mijn boek, alsjeblieft.
Ik moet het je nu vertellen.
Wat vertellen?
Hoe ver gaat je geheugen terug, Peter?
Ik herinner me het ziekenhuis.
Je werkte met wezen.
Je vond mijn Amerikaanse adoptieouders.
Toen was je 12, bijna 13.
Daarvoor, bedoel ik.
Daarvoor is er niks.
Probeer het, Peter. Doe het.
Niks.
Weet je, toen ik nog jong was...
hield geen meisje meer van jou dan ik.
Toen ik wilde trouwen, dacht ik dat je me zou tegenhouden.
Ik droeg een roze, satijnen sjerp.
Maar je kwam niet opdagen.
Oma?
Ja, ik was oud toen ik je in dekens wikkelde.
Een grootmoeder.
En mijn kleindochter lag te slapen.
Moira.
En toen je haar zag...
wilde je niet meer terug naar Fantasieland.
Waarheen?
Naar Fantasieland.
Ik haal Moira. - Ik wilde het zeggen...
De thee is klaar. - Je bent het vergeten.
Ik ben er niet klaar voor.
De verhalen zijn echt gebeurd. Ik zweer het je.
Op alles wat ik aanbid.
En nu is hij terug om wraak te nemen.
Het is niet voorbij voor kapitein Haak.
Hij wil je terug.
Hij weet dat je Maggie en Jack overal volgt.
Lieve hemel, je moet een manier vinden.
Alleen jij kan je kinderen redden.
Je moet hoe dan ook teruggaan.
Dwing jezelf om het je te herinneren.
Herinneren? Wat?
Peter, weet jij dan niet wie je bent?
Inderdaad, jongen.
Inderdaad.
Sorry.
Een parachute...
Een vuurvlieg uit de hel.
Stom, groot insekt.
Jij bent 't echt. In het groot.
Het is niet erg dat je groot bent.
Nu zullen we dubbel zoveel lol maken.
Het wordt leuk. We zullen spelletjes spelen.
Jij bent een klein...
Een elfje.
Een fee.
Als minder meer is, ben ik eindeloos, Peter Pan.
Banning. - Pan.
Je blijft hem hoe dan ook.
Want alleen jij hebt die geur.
Geur?
Van iemand die met de wind meevloog.
Die sliep in bomen en avonturen beleefde met indianen en piraten.
De wereld was van ons. We konden alles doen.
Wat ik ook was, alles draaide om ons.
Het is zover. Ik heb 'n zenuwinzinking.
Volg me en alles komt goed.
Ik sterf. Ik heb mijn lichaam verlaten.
Daarbeneden, mijn huis en mijn voeten.
Wat doen we? - Je kinderen redden.
Hoe weet je dat? - Iedereen weet dat.
Haak heeft ze. Je moet hem verslaan. Vlieg mee.
Het is dus waar. Je bent volwassen.
Ik dronk gif voor jou. Je noemde me 'Tink'.
Weet je niks meer? - Ben je daar, insect?
Ik ben geen insect. Ik ben een elfje.
Ik geloof niet in elfjes.
Telkens als iemand zoiets zegt, valt er een elfje dood neer.
Ik geloof niet in elfjes.
Oh nee, ik heb het gedood.
Leef je nog, insekt? Kijk uit.
Klap in je handen, Peter.
Alleen zo kan je me redden.
Klap...
Harder.
Harder, Peter.
Ik klap toch?
Mijn God, je leeft nog.
Goed. Oké, wie ben ik?
Een Freudiaanse hallucinatie van mijn moeder.
Je hebt wel vleugels, maar ook mooie benen.
Wat zeg ik toch? Ik ben een wees.
Ik heb nooit drugs genomen. Ik heb de jaren 60 gemist.
Raad nog 's.
Kijk, sterren.
Dat klopt, Peter.
Tweede ster rechts en altijd rechtdoor.
Fantasieland.
Wat een nachtmerrie.
Rol het open.
Lekkere vis. Verse vis.
Met de ogen, zodat ze je tijdens de week zien.
Excuseer me, is hier ergens een telefooncel?
Dit is echt.
Peter, kom terug.
Hou je gedeisd.
Verberg je.
Hier is moeder-onderste.
Heren, ik zoek iemand.
Ik wil die glimmende schoenen.
Ze zijn te koop bij Armani.
Tink. Tink. Help.
Geen bloed op die laarzen.
Ze zijn van mij.
Help me. Tinkel Bel.
Duivelse elf.
Niet doen. Mijn rug doet pijn.
Duivelse elf.
Ben jij familie van Supermuis?
Als je Haak levend wil zien...
doe dan wat ik zeg.
Laat je linkerarm slap langs je zij hangen.
Leun op de kruk. Linkervoet naar binnen.
Hou je hoofd schuin en staar uit je oog.
Hou je mond open en kwijl. Nu moet je grommen.
Grom.
Hoe gaat het? - Goed. Met jou?
Niet slecht.
Zet een vrolijk gezicht. Smee komt eraan.
Volg die haak.
Maak plaats voor de haak.
Mijn moeder houdt van die haak.
Geef ons de haak.
Goedemorgen, Fantasieland.
Goedemorgen, Mr. Smee.
Bind de grote mast vast, makkers.
Want hier is de sluwe koningsvis.
De dappere barracuda.
Een man zo diep dat hij ondoorgrondelijk is.
Een man zo snel dat hij zelfs vlug in slaap valt.
Bedankt.
Steek hem een handje toe...
want hij heeft er maar één.
Hier is de pijlstaartrog met de hand van staal...
kapitein James Haak.
Haak. Haak. Haak. Haak.
De mannen zijn dol op u.
Dat huilende gebroed. Ik veracht ze.
Neem ze te grazen, kapitein.
Bedankt.
Beste stomme, waardeloze, parasitaire zakken vol darmen...
Ik heb wraak genomen.
Lang leve Haak.
Ik wierp deze haak uit en ik kan meedelen...
dat we zijn kinderen hebben.
Mijn God. Jack en Maggie.
Ik ga Peter Pan doden...
de jongen die mijn hand afhakte en aan de krokodil gaf.
Wie doodde die sluwe krokodil? Wie zette hem op?
Wie maakte er een klok van?
Wie stal in de andere wereld Pans kinderen?
En wie dacht dat ik het niet kon?
Wie twijfelde?
Wie hoort hier niet thuis?
Iemand hoort hier niet.
Ontrouwe, ik zal je uitroeien.
Jij.
Smee, waar is de loper?
Sorry, kapitein.
Jij.
Jij. Inderdaad, jij.
Nee, jij niet. Jij ook niet.
Jij.
Jij hebt gewed dat ik Pan niet zou terugbrengen, hè?
Vertel je kapitein de waarheid.
Zeg het. Zeg het.
Ik heb het gedaan.
Je sloeg een flater. - Juist.
De Boe-kist. - Nee, niet de Boe-kist.
Boe.
Zet me neer.
Ik wil mijn mama. Ik wil mijn papa.
Hallo, kinderen.
Is het behaaglijk? Knus?
Dat zijn mijn kinderen.
Alles komt in orde.
Het komt goed. Papa is hier.
Haal de kinderen uit dat net of zoek een goede advocaat.
Wie ben jij?
Peter Banning. Ik wil mijn kinderen.
Zijn dat jouw...
Zijn dat jouw kinderen?
En jij bent...
Ben jij Peter?
Ben jij Peter? Dat kan niet.
Ben jij Peter? - Is hier een echo? Ja.
Mijn waardige tegenstander?
Wie is deze oplichter?
De vliegende Peter Pan, verdorie.
Ik ben Peter Pan niet. Ik ben maar een...
Ik heb hier een verklaring van T. Bel.
Ik heb zijn medische dossier en zijn tandartsdossier.
Wil je dat ze me ontslaan?
Ik wil je iets laten zien. Laat me los.
Laat hem los.
Mag ik je dit laten zien? - Laat 'm z'n kop houden.
Zet deze bril op. - Ik wil 't litteken zien.
De hypertrofie.
Dat hebt u tijdens dat Tijgerlelie-incident gedaan.
Dat is mijn appendix.
Wat is dit?
Elfensporen. Hij is Peter Pan of ik heb het bootje van een dode.
Ben jij het echt?
Mijn grote en waardige tegenstander?
Maar dat is onmogelijk.
Niet die zielige, bleke, opgeblazen...
kabeljauw die ik hier zie.
Je bent zelfs geen schim van Peter Pan.
Je moet dit Panprobleem verklaren.
Deze ramp.
Die je moet oplossen. - Slim.
Ik wil mijn kinderen. De inzet is hoog.
Voor mij kan hij niet lager zijn. En ik wil mijn oorlog.
Maak hem af.
Papa regelt dit. Geen paniek.
Neem je wapen.
Hoeveel?
Hijs de kinderen op.
We spreken iets af. Als je naar boven vliegt...
en de vingers van je kinderen aanraakt, ben je vrij.
Ik kan niet vliegen.
Stijg op. Hou op met deze vertoning. Bevrijd je kinderen.
U zegt?
Dat meen je niet.
Peter Pan heeft last van hoogtevrees.
Ik ben Peter Pan niet.
Het komt goed. Hou vol, zoon. Ik kom, liefje.
Help me een handje. - Je hebt mijn hand al.
Red ons, papa.
'Red mij, papa.'
We weten wie je bent. Speel geen spelletje. Vlieg.
Hou op met doen alsof.
Vlieg. Ik weet dat je het bent.
Wees de Pan die je bent. Vlieg.
Denk aan vrolijke dingen.
Raak onze vingers aan, dan kunnen we naar huis.
Raak ze aan, dan is 't alleen een nachtmerrie geweest.
Rek je uit en raak ze aan.
Beweeg je armen en vlieg.
Rek je uit.
Vooruit. Mama zou het kunnen.
Waarom vliegt hij niet? Hij is een valse Peter Pan.
Hij is Peter Pan, kapitein.
Maar hij is zo lang weggeweest dat hij chiquer geworden is.
Hij is alles vergeten.
Geef het alsjeblieft niet op.
Ik wil naar huis.
Heren, ik heb besloten om de oorlog af te gelasten.
Hij kan niet vliegen, maar wel zwemmen.
Dood ze.
Dood ze allemaal.
Breng de loopplank.
En ik wil de naam Peter Pan nooit meer horen.
Wil jij herinnerd worden als 'n bullebak?
Of als de krijger die de held Pan versloeg?
Geef me een week en hij is weer de oude. Dan krijg je je oorlog.
Het is een val. Ik blaas dat zoemende kreng naar de hel.
Je beloofde de oorlog van de eeuw.
Dat is je levensdoel. Een dodelijk duel.
Haak tegen Pan.
Dat is Pan niet.
Twee dagen.
Vier, het minimum voor 'n goede Pan.
Drie. Meer niet.
Afgesproken.
En zorg dat het in orde komt...
of ik stuur je naar een plek waar applaus je niet zal genezen.
Luister.
Ik heb besloten dat de vermeende Pan...
over drie dagen terugkomt voor de beslissing.
Vertaal het, Smee.
Over drie dagen is het oorlog.
Een dodelijk duel tussen goed en kwaad.
Help mij.
Sneeuw?
Wat?
Help.
Haal me neer.
Oh, je leeft nog.
Haal me neer.
Ik geloof.
Verloren Jongens, word wakker.
Pan is terug.
Verloren Jongens, word wakker.
Dat was mijn kussen.
Ik ben wakker.
Word wakker, slaapkoppen.
Pan is terug. Pan is terug.
Pan.
Wie is die struik?
Bangerang.
Dat is Peter Pan niet.
Hij is oud.
Hij is dik.
Zo dik vind ik hem niet.
Hij is een oude, dikke opa.
Rufio.
Dat is zo gevaarlijk.
Nu is het genoeg.
Luister, ventje.
De show is afgelopen. Doe dat weg.
Leg neer, voor je een oog uitsteekt.
Je bent nog niet oud genoeg om je te scheren.
Is dit soms de kleuterschool voor Lord of the Flies?
Waar zijn je ouders?
Wie is hier de baas?
Nee, Mr. Stinkdierkapsel. Jij bent maar tuig.
Ik wil een volwassene spreken.
Alle volwassenen zijn piraten.
Wat zei je?
Wij doden piraten.
Ik ben geen piraat.
Ik ben toevallig advocaat.
Dood de advocaat.
Ik ben niet zo'n advocaat.
Ik ben geraakt.
Help.
Iemand, help mij.
Hij trouwde met Wendy's kleindochter.
Haak ontvoerde zijn kinderen.
Wij moeten hem weer bangerang maken.
Nee. Hou op, alsjeblieft.
Waarom doe je me dit aan?
Jij bent de beste. Leer hem zwaardvechten.
Hij moet het zich herinneren.
Kan het even?
Help mij.
Jij niet.
Oh nee, een muur.
Verloren Jongens, hou op.
Speel.
Je bent dood, piraat.
Hij kan niks, zelfs geen eenvoudige spelletjes.
Haak heeft zijn kinderen. Ik heb 3 dagen...
om hem gevechtsklaar te maken.
Heeft Peter Pan kinderen?
Hij kan niet vliegen, vechten of kraaien.
Wie denkt dat deze druiloor Peter Pan niet is...
steekt de lijn over.
Wat is er? Ik kom zo terug.
Wat is er?
Je brengt me in verlegenheid.
Oh, daar ben je, Peter.
Maar, Peter...
je bent volwassen. Je had beloofd dat je nooit zou groeien.
Zijn neus is groot geworden.
Welkom thuis in Fantasieland, Pan.
Luister niet naar die elf en die domoor.
Ik heb Pan zijn zwaard. Ik ben nu de Pan.
Denk je dat hij het van mij, Rufio, zal afpakken?
Wacht. Als Tink het gelooft, is hij het misschien.
Laten jullie deze snoever de strijd tegen Capitan Haak leiden?
Wat doet hij hier als hij Peter Pan niet is? Hij is ongelukkig hier.
En van wie zijn de kinderen? Geef hem een kans.
Het zijn mijn kinderen en Haak doodt ze als we niks doen.
Help me. Alsjeblieft.
Vooruit, geef hem een kans.
Ik kan mezelf wel klauwen.
Ik heb Pan niet gedood toen ik daar de kans toe had.
Wat heb ik gedaan? Wat heb ik gedaan, Smee?
Ik heb ingestemd met 'n absurde oorlog.
Nu ben ik gedwongen om onvermoeibaar te wachten.
Ik geef u wat lekkers. - En waarop?
Of ik nu drie dagen of dertig jaar wacht, Pan blijft dik en oud.
Ik haat teleurstellingen. Ik haat dit verminkte lichaam.
Ik haat wonen in Fantasieland.
En ik haat, ik haat...
ik haat Peter Pan.
Smee? Smee?
Ik kreeg juist een subliem visioen.
Al de stukken van mijn leven...
vallen samen en vormen een volledig en mystiek geheel.
Een epifanie.
Een pifiewat?
Mijn leven is voorbij.
Hebt u geen trek meer?
Dat klopt.
Tot ziens.
Waar gaat u heen? Wordt u dramatisch?
Tot ziens, Smee.
We kunnen spelen met uw eiland.
Met de indianen, de soldaten en de Verloren Jongens.
Daar gaan we.
Deze keer kan je me niet tegenhouden.
Het is zover.
Geen beweging, Smee. Geen stap verder.
Ik heb mijn vinger aan de trekker. Hou me niet tegen.
Oh, niet weer.
Het is zover.
Probeer me niet tegen te houden. Probeer me niet tegen te houden.
Waag het niet, Smee. Probeer me tegen te houden.
Til je luie krent op. Kom hierheen.
Ik kom al. - Hou me tegen.
Dit is geen grap. Ik pleeg zelfmoord.
Maak me nooit meer zo bang.
Sorry. - Ben jij een sadist?
Sorry. Hoe voelt u zich nu?
Ik wil sterven. - Kom nou.
Hier is geen avontuur. - En dit dan?
Alleen de dood is nog een avontuur.
Ga maar slapen.
Het is voorbij.
Ik ben zo moe. - Maak uzelf niet van streek.
Mijn carrière is voorbij.
Deze oorlog moest de laatste worden.
Zo zal het zijn. - De ultieme oorlog.
Er moet een manier zijn om het hem betaald te zetten.
Om hem te raken waar het pijn doet.
Ik zie vast iets over het hoofd. Wat is zijn zwakke plek?
Praat niet meer over zelfmoord.
Wat zou de wereld zijn zonder kapitein Haak?
Inderdaad. Goed zo, Smee.
Wat zou de wereld dan wel zijn? - Ziet u wel?
Geef me mijn slaapmutsje.
Absoluut, verdorie.
Wat schelmenstreken zullen u goeddoen.
Zo kan u die Pan uit uw hoofd zetten.
Morgenochtend schieten we wat indianen neer bij Long Tom.
Ik wil niet altijd indianen en Verloren Jongens doden.
Ik wil Peter Pan doden. Ik wil hem doden.
Begrijp je me? Ik wil hem doden.
Lieve hemel.
Ik kreeg juist een litanie.
Je bedoelt een epifanie.
De bliksem sloeg in mijn hersens in.
Dat doet vast pijn.
De kinderen van Pan... - Wat is ermee?
We laten ze van u houden.
Wat zeg je?
Nee, nee, nee.
We laten die arme drommeltjes van u houden.
Kleine kinderen houden niet van me.
Dat is het nu juist, kapitein. - Wat bedoel je?
Dat is de ultieme wraak.
Wat? - Z'n kinderen die van u houden.
Wat bedoel je?
De ultieme wraak. - Wat?
Stel u voor dat Pan...
u bestrijdt en dat zijn kinderen...
naast u staan...
en willen vechten voor u, de viespeuk van de zeven zeeën.
Het is prachtig. Ja, nu begrijp ik het.
Weet je, Smee...
het bevalt me. Het bevalt me.
Ik krijg juist een voortreffelijk idee.
Morgen zorg ik ervoor dat Pans etters van me houden.
Peter Pan zal wel weer leren vliegen.
Of die Verloren Jongens frissen zijn geheugen op.
Je zal het zien. Hij zal kraaien, vechten en vliegen...
en dan zal hij sterven.
Til je voeten op
Doorlopen
Til ze opnieuw op
Loop opnieuw door
Er is geen tijd om te feesten
Je bent oud en te dik
Je moet een miljoen kilo's verliezen
Til je luie kont van de grond Strek je handen naar je tenen
Wanneer heb je je voor 't laatst gebogen?
Werk aan je conditie
Val af
Word mager
Je moet winnen
Springen is goed voor jou Nu wordt je gezicht blauw
Zwaai je armen achter je rug
Krijg een hartaanval Je moet trainen
In de regen
In de zon
In de sneeuw
Bij min tien Je moet bewegen
Je moet groeien
Kalm, ik ben een beginneling.
Laag. Hoog. Hoog.
Oké, opa, laat zien wat je kan.
Hij wil helpen. Luister en leer.
Klaar? Ik wil je geen pijn doen.
Bescherm jezelf.
Wees bangerang.
Wat nou? Hoe krijg ik zo mijn kinderen terug?
Wat moet ik nu doen?
De volgende oefening. Het is tijd om te vliegen.
Vrolijke gedachten
Paarden, verjaardag - Denk aan vrolijke dingen.
Eén vrolijke gedachte, één, en je zal vliegen.
Ik weet iets.
Ik wilde dat ik niet in deze katapult zat.
Hij stijgt.
Hij daalt.
Wees aandachtig. We hebben een druk lesrooster.
'Les één: Waarom ouders hun kinderen haten.'
Iemand?
Mama leest toch elke avond voor?
Jij, de kleine deugniet op de eerste rij...
Wil je je gedachten niet delen met de hele klas?
Ja.
Ik zei dat mama elke avond voorleest...
uit liefde voor ons.
Liefde? Is dat niet...
Het L-woord, kapitein.
Nee, kind.
Je moeder leest elke avond voor om je in slaap te zeuren...
zodat zij en papa even rust hebben zonder jullie...
en je stomme, onvermoeibare, steeds terugkerende eisen.
'Hij heeft mijn speelgoed.'
'Ze heeft mijn beer.'
'Ik wil op het potje. Ik wil een koek. Ik wil opblijven.'
'Ik wil, ik wil, ik wil.' 'Ik, ik, ik, ik.'
'Van mij, van mij, van mij.'
'Nu, nu, nu.'
Begrijp je dat dan niet, kind?
Verhalen moeten je laten zwijgen. - En je verdoven.
Dat is niet waar, Jack. U liegt.
Liegen? Ik?
Nooit.
De waarheid is veel te leuk.
Voor jij geboren werd, bleven je ouders de hele nacht samen op...
om de zonsopgang te zien.
Wees niet bang.
Maggie, voor jij geboren werd, waren ze gelukkiger.
Ze waren vrij.
U bent een slecht mens.
Geef haar een onvoldoende.
Absoluut, verdorie.
Een onvoldoende?
Hij gaf me een onvoldoende.
Je vader ging naar het toneel van je zus, hè?
Maar kwam hij naar je honkbalwedstrijd?
Hoe weet u dat?
Hij miste de grootste wedstrijd op de belangrijkste dag...
uit je jonge leven.
Ik trek uw haak eruit. - Rustig.
Ik haat u, Mr. Haak.
Wat heb ik gezegd? Kinderen houden niet van me.
Natuurlijk wel.
Kom, je deprimeert de kapitein.
Luister, Jack. Zorg ervoor dat je ze nooit vergeet...
mama en papa.
Bedenk een manier om naar huis te vluchten.
Naar huis vluchten?
Je bent thuis.
Niet dan?
Oh ja.
Nee, nee, we gebruiken ze niet.
Waarom heb je ze dan? - Om ze niet te gebruiken.
Geef mij ook wat plaats.
Vooruit, dikke Thud.
Zeg dank, iedereen.
Heer, zegen...
Dank.
Mijn lievelingseten.
Zoete aardappels, appels en bananenmoes.
Spoel het door met kalebas en papaja.
Blaas hier 's op.
Bedankt.
Dit is lekker.
Eet jij dat niet op?
Nee, ga je gang.
Eet het op.
Waar is het echte eten?
Pas als je je inbeeldt dat je Peter Pan bent, ben je hem. Eet het op.
Er is niks. Zelfs Gandhi at meer.
Dit was je lievelingsspel.
Ik wil echt eten. Biefstuk, eieren...
Dat krijg je niet. Eet je buik rond, gerimpelde vetzak.
Jij hebt geen manieren. - Vuile worm.
Vooruit, je kan beter.
Moedig jij ze aan?
Laat zien wat je kan, sufkop. Dikke puddingkont. Pot vol kots.
Bangerang, Rufio.
Je bent een slecht voorbeeld voor hen.
Jij kan niet lezen.
Hemorroïde. - Misschien een beetje.
Oliedruppelende, snuivende blubberkont.
Je hebt een gore bek, weet je?
Windenfabriek.
Slijmzak vol rattendarmen en kattenkots...
schurftkop...
puistenknijpende vingerzwachtel.
Oude madenburger met saus en vliegen aan de randen.
Scheikundeleraar.
Vooruit, sla terug, Rufio.
Bastaardhond.
Wiskundeleraar. - Domkop.
Gevangeniskapper.
Bijziende gynaecoloog.
Kamelenvijg. - Koeienkont.
Liegend, glurend ultrazwijn.
Dikzak vol voorgekauwd voedsel.
Bangerang, Peter.
Jij bent een stomme, stomme man.
Als ik een madenburger ben, eet me dan op.
Zebrakop, slijmjurk, puistenkop, pantoffeldiertje...
dat slijm eet en lijdt aan Peter Pannijd.
Wat is een pantoffeldier?
Dat zal ik je vertellen. Dat is zo'n dier.
Een hersenloze eencellige die niet kan vliegen.
Laat me met rust. Ik ben advocaat.
Banning. Banning.
Rufio. Rufio.
Rufio, ga toch zuigen op de neus van een dode hond.
Het lukt je.
Wat lukt me? - Je gebruikt je verbeelding, Peter.
Je speelt met ons, Peter. Het lukt je, Peter.
Drink je papajasap, Peter.
Hoe smaakt het?
Bangerang.
Vangen.
Hé, Pockets...
vangen.
Oh, Don't Ask.
Bangerang.
Hé, Pan de man, vang dit 's.
Kijk uit, Peter.
Peter, let op.
Bangerang.
Peter...
kan ik je even spreken?
Natuurlijk, Thud.
Ik herinner me Tootles. - Oh ja?
Hij was ook verloren.
Hoe kan jij hem kennen?
Hij was een Verloren Jongen.
Dit zijn z'n knikkers.
Het zijn z'n vrolijke gedachten.
Hij verloor zijn knikkers echt. - Hij verloor ze goed.
Peter, weet je wat?
Mijn vrolijke gedachte zal je helpen.
Wat is die dan?
Ik denk aan mijn moeder.
Herinner jij je jouw moeder?
Kon ik dat maar.
Luister.
Mama zong dat lied.
Jonge Jack, vertel me nog wat over honkbal.
Ik ben het vergeten. Lopen de spelers of rijden ze te paard?
Alle sterren zijn mijn vrienden
Tot de nacht voorbij is
Dan weet ik dat ik niet alleen ben
Als ik hier in mijn eentje zit
Is dat geen wonder
Als je alleen bent
Ben je niet alleen
Je bent niet echt alleen
Slaap zacht, Fantasieland.
Wat is dat? Ik hoor het weer.
Smee, die krokodil is verrezen.
Tiktak, tiktak, tiktak, tiktak, tiktak.
Is dat de klok?
Dat beest is dood. We vernielen elke klok.
De jongen wist niet beter.
Naar het museum. Nu.
Laat hier een nieuw laagje vernis op uw haak aanbrengen.
Kapotte klokken...
Elke klok heeft voor het laatst getikt en nu is alles goed.
Luister.
Ik hoor niks.
Dat weet ik. Goed zo. Precies.
Zie je dit, Jack? Kom hier.
Het is voor jou.
Dit is de wekker van Barbecue. Hij was een berucht piraat.
Ik heb deze klok vernield nadat ik hem gedood had.
Zijn schip heeft mooi gebrand.
Het was zo mooi, mooi...
Wat hoor ik daar?
Een tikkende klok?
Smee, maak er een eind aan.
Zorg ervoor dat die tiktak ophoudt.
Er tikt niks. Er kan niks meer tikken.
Lieve hemel.
Dit is voor het tikken dat ik had kunnen horen.
Pak het horloge van z'n vader.
Ga je gang.
Je weet dat je het wil.
Probeer het 's.
Vooruit.
Dit is omdat...
ik nooit in de chocolademelk mag blazen.
Goed zo. Bravo. - Is dat niet prachtig?
En omdat ik nooit op mijn bed mag springen.
Laat de tijd stilstaan, jongen.
Omdat je nooit je beloften nakomt.
Omdat je nooit wat met me doet.
Voor een vader die er nooit is, Jack?
Jack, voor een vader die je niet gered heeft op het schip.
Die ons niet wilde redden.
Die jou niet kon redden, Jack.
Hij wilde niet. Hij probeerde het niet eens.
Hij was er, wij waren er en hij wilde het niet proberen.
Jack...
hij zal het proberen.
En de vraag is dan...
als het zover is, wil je dan wel gered worden?
Je hoeft nu niet te antwoorden.
Het is tijd om te zijn wat je wil zijn.
Vergeet de herinneringen aan thuis...
die plaats van verbroken beloften.
Die wat?
Heb ik je ooit iets beloofd, Jack...
en dan die belofte niet gehouden?
Nou, jongen?
De Dronken Lichtekooi
Kom, ga mee.
Dit spel bevalt me niet.
'Steel Haak z'n haak. Zo snel als je kan.'
'Dan word je trots.'
'Dan kraai je zoals Pan.'
Geef me mijn handschoen. De wedstrijd begint.
Ik wil mijn champagne. Geef op.
Steel Haak z'n haak. Dan kraai je.
Jackie, jongen. Jack.
Dit is voor de wedstrijden die je vader miste.
Haak zou nooit een wedstrijd missen.
Je bent er bijna. Pak hem.
Waar kijkt hij naar? - Kom, je bent zo dichtbij.
Wat is er?
Pak hem. - Pak hem, Peter.
Vooruit, Jack.
En één.
Wacht op de goede worpen.
Jack, Jack is onze man. Hij doet wat niemand kan.
Hij steelt een honk.
Nee, hou op.
We spelen dit volgens de regels van Jack. Dat is vals.
Ga zitten. Speel verder.
Honkbal is gewelddadig, hè?
Vooruit, Jack.
Loop binnen, Jack.
Smee, nee, nee. Ze staan verkeerd.
Ze moeten het omkeren.
Maggie?
Omkeren.
Homerun, Jack. Homerun, Jack. Homerun, Jack.
Hij kan geen effectbal raken.
Mijn Jack.
Het is je gelukt. Til hem op je schouders.
Dat is mijn jongen. Het is je gelukt, zoon.
Ik moet vliegen.
Een vrolijke gedachte.
Een grote, vrolijke gedachte.
Minder is meer.
Ik kan...
'Tootles. Wendy. John.
Michael. Peter.'
Let op, Peter. Je bent veel groter dan vroeger.
Zeg dan toch wat.
Bevalt mijn jurk je?
Je ziet er stralend uit.
Voor welke gelegenheid?
Voor jou.
Een welkomstfeest.
Wat is hier gebeurd?
Haak.
Hij heeft het verbrand toen je weg was.
Een kus.
Wendy.
Dit is Wendy's huis.
Gebouwd door Tootles en Nibs.
Nu weet ik het weer.
Wendy zat in die stoel.
Maar die stond toen hier.
Wij zaten hier terwijl ze sokken stopte en vertelde.
Ze sliep daar.
Tink, jouw kamer was daar.
Ja.
En kleine Michael lag hier in zijn mandbed.
John.
Teddy. Mijn Teddy.
Moeder legde hem in mijn kinderwagen.
Ik herinner me mijn moeder.
Ik herinner me haar.
Ja, hij zal naar de beste scholen gaan.
Eerst naar Whitehall en dan naar Oxford.
En natuurlijk...
wordt hij dan rechter in het hoogste gerechtshof...
en trouwt hij en zal hij een gezin stichten en al die dingen.
Zoals zijn vader.
Dat willen volwassenen voor hun kinderen.
Ik wilde niet volwassen worden.
Wie volwassen wordt, sterft ooit.
En dus liep ik weg.
Tink...
jij bent me komen redden.
Jij bracht me naar Fantasieland en leerde me vliegen.
Maar ik was nog een kleine jongen en miste mijn moeder.
Dus vloog ik naar huis, naar mijn eigen raam.
Het was dicht.
Ze waren me vergeten.
Ik vond andere ramen. Sommige daarvan stonden open.
Zo heb ik Wendy ontmoet. Ik achtervolgde mijn schaduw.
Ik verwachtte dat mijn schaduw en ik zouden samenvallen.
Jongen.
Waarom huil jij?
Hoe heet jij?
Wendy Moira Angela Darling. En jij?
Ik kwam vaak terug naar Wendy. Altijd in de lente.
En Wendy werd steeds ouder...
en ouder.
En toen kwam ik voor 't laatst terug.
Peter, ik kan niet meekomen. Ik kan niet meer vliegen.
Ik ben oud, Peter.
Ik ben veel ouder dan 20.
Ik ben al lang volwassen. - Nee.
Je had het beloofd. - Ik heb zelf kinderen.
En zij hebben al kinderen.
Mijn kleindochter, Moira, ligt daar in bed te slapen.
Toen ik haar zag slapen...
veranderde er voorgoed iets in mij.
Ik geef haar een kus.
Nee, Peter. Geen knopen of vingerhoeden.
Je mag haar hart niet breken als ze ziet dat je niet kan blijven.
Nee.
Ik bedoel een echte kus.
Daarom vind je moeilijk vrolijke gedachten.
Zoveel droevige herinneringen.
Tot ziens, Teddy.
Niet Teddy. Papa.
Papa.
Peter, je bent papa.
Hallo, Jack.
Ik weet waarom ik terugging en volwassen werd.
Ik wilde vader worden.
Ik ben papa.
Mijn vrolijke gedachte.
Ik heb ze.
Ik heb ze gevonden.
Ik ben ze kwijt.
Denk aan die vrolijke gedachte.
Peter Pan.
Hij is terug. Hij is terug.
Hij is terug.
Speel.
Jij bent de Pan.
Jij kan vliegen, jij kan vechten en jij kan...
Tink, ben je daar?
Ben je bedroefd?
Geen van beide. Ga weg.
Oh, je bent ziek.
Je hebt een thermometer nodig.
Zo heeft Nibs Wendy genezen.
Nee, daar gaat het niet om.
Toch wel.
Nibs stak 'm in haar mond.
En ze voelde zich beter.
Zijn onze avonturen niet leuk?
Herinner je je avontuur om je kinderen te redden?
Kinderen?
Heeft Peter Pan kinderen?
Waarom ben je hier?
Om altijd klein te blijven.
Leuk spel. Vraag me nog wat.
Jeetje, het is gelukt.
Kijk wat er gebeurd is. Je hebt je huis vernield.
Je bent een reus.
Dit is de enige wens die ik ooit had.
Dit is het grootste gevoel dat ik ooit had.
En nu ben ik voor het eerst groot genoeg om het te voelen.
Peter, ik wil je een kus geven.
Nee, ik bedoel een echte kus.
Ik hou van jou, Peter Pan.
Ik hou van...
haar.
Van haar? Van wie?
Mo...
Moira.
Ik hou van Moira...
en van Jack en Maggie.
Jack en Maggie...
Ik heb een plan. Tink?
Je moet meegaan.
Als het voorbij is, ga je voor altijd weg.
Waar staar je naar, Peter?
Red ze.
Ga ze redden.
Ga dan, dwaas.
Het is bijzonder als een piraat zijn eerste oorring krijgt.
Net zoals de eerste keer dat je iemand doorboort met je zwaard.
Nu, Jack...
vraag ik je om je hoofd een beetje te buigen.
Nog een beetje. Goed zo.
En zet je schrap, jongen. Want dit...
zal vreselijk pijn doen.
Smee, wat is dat?
Wie is dat, kapitein?
Het is Peter Pan.
Zijn de drie dagen al voorbij?
Het is waar, Peter...
de tijd vliegt.
En jij ook, zie ik.
Hoe ben je ooit in die prachtige panty geraakt, Peter?
Geef me mijn zoon en ik laat iedereen gaan.
Vraag het de jongen zelf. Jack, hier is iemand voor jou, zoon.
Geef me je hand. We gaan naar huis.
Ik ben thuis.
Goed zo.
Weet je, hij is mijn zoon, Peter. Hij houdt erg van me.
En ik wil vurig voor hem vechten.
Ik wacht al lang om je hiermee de hand te schudden.
Bereid je voor op je ondergang.
Boze mannen, ga je gang.
Mooi, hè? Zodra je bloed hebt vergoten, ben je eraan verslaafd.
Dit is het piratenleven.
Jack, Jack.
Ken ik hem niet? - Je hebt hem nog nooit gezien.
Ik heb mijn vrolijke gedachte gevonden.
Het duurde drie dagen. Weet je wat er gebeurde?
Ik steeg op.
Weet je waaraan ik dacht?
Aan jou.
Dat is mijn vader. Maar hij vliegt niet graag.
Bangerang.
Roep het burgerleger. We hebben het nodig.
Al wie nog niet aan het vechten is, moet snel hierheen komen.
In het gelid.
Laat hen het witte licht zien waaruit we bestaan.
Denk aan 't hellevuur dat jullie smeedde.
Aanvallen.
Nu.
We zullen je laten zien wie laf is. Kijk.
Smee, doe iets intelligents.
Smee, Smee. Wat is er met Smee?
Hoe zit het met Smee?
En ik dan?
Thudbal.
Vuur.
Wacht even.
Uit de weg.
Help. Help mij, iemand.
Hier, pak aan. Pak aan.
Verloren Jongens, bukken.
Mijn ogen.
Het ogenblik is aangebroken voor Smee.
Waar ga je heen? Ga weg van dat raam.
Haak.
Rufio.
Die ouwe is voor mij.
Jack, red mij.
Maggie.
Weg van dat raam. - Maggie.
Maggie.
Papa.
Ben jij niet...
Peter Pan.
Papa.
Papa?
Is Peter Pan mijn papa?
Ik zal je nooit meer verliezen.
Verloren Jongens, ze vluchten voor ons.
Daar komt Pan.
Kijk nu, ik heb Haak.
Haak, nee.
Weet je wat ik wilde?
Wat?
Ik wilde dat ik een vader had...
zoals jij.
Oh, papa, het spijt me.
Ben je klaar voor me, Peter?
Vooruit, geef Haak zijn zin.
Papa.
Ik wil naar huis.
Wat bedoel je? Je bent thuis.
Waar ga je heen?
Verloren Jongens.
Peter.
Waar ga je heen? Kom terug en vecht.
Ik zal je overal vinden.
Dit is verkeerd. Kom terug.
Je hebt een dringende behoefte aan een moeder.
Smee, volg mij.
De trap. - Ik heb uw bezittingen gehaald.
Ik zweer het. Waar je ook bent...
er zullen altijd briefjes hangen, getekend 'James Haak'.
Zelfs op de deuren van je achterkleinkinderen.
Begrijp je?
Wat wil je, ouwe?
Alleen jou.
Je hebt me, James Haak.
Pan 'De Wreker' is terug.
En de Haak wacht, Peter Pan.
Nee, Haak is voor mij.
Je zal sterven. - Dat zou een avontuur zijn.
De dood is jouw laatste avontuur.
Vroeger was je groter.
Voor een 10-jarige ben ik groot.
Wie wil winnen, moet lijden.
Goed gedaan, ouwe.
Je bent niet echt Peter Pan. Dit is maar 'n droom.
Je ontwaakt als Peter Banning, een egoïst die te veel drinkt...
op succes jaagt en vlucht voor zijn vrouw en zijn kinderen.
Ik geloof in jou.
- Ik geloof in jou.
Ik geloof in jou.
Jij bent de Pan.
Jij bent Peter Pan.
Ik geloof in jou...
Peter Pan.
Dat is vals. - Niet doen.
Nu maken we er een eind aan.
Smerige schurk.
Hallo. Tiktak...
Haak is bang voor een klok.
Nee, ik denk dat James Haak bang is voor de tijd die wegtikt.
Tik...
Goed gedaan, Peter. Ik ben gevallen.
Gun me mijn waardigheid. Je hebt mijn hand al gepakt.
Je doodde Rufio en kidnapte mijn kinderen. Je verdient de dood.
Sla, Peter Pan. Sla toe.
Papa, gaan we naar huis? Alsjeblieft.
Hij is maar een gemene, oude man zonder mama.
Ja, papa, kom mee. Hij kan ons niks meer doen.
Bedankt, meid. Goed zo, Jack.
En trouwens, wat zou de wereld zijn...
zonder kapitein Haak?
Ga naar je schip en vaar weg.
Ik wil je nooit meer zien in Fantasieland.
Kijk uit. - James Haak is Fantasieland.
De kinderen zullen voortaan lezen:
'Zo kwam Peter Pan aan zijn einde.'
Wat gebeurt er?
Ik wil mijn mama.
Haak is verdwenen.
Bangerang.
Geen Haak meer.
Hoera voor Pan de man.
Wat is er mis, Peter?
Ik kan niet blijven. Ik heb gedaan waarvoor ik kwam en moet terug.
Tink, laat mijn kinderen gloeien.
Jack, Maggie, jullie moeten alleen aan iets vrolijks denken...
en jullie vliegen.
Mama.
Mijn vader...
Peter Pan.
Tink, jij kent de weg.
Ik volg dadelijk.
Laat ons niet achter. Neem geen afscheid.
Wat is 'afscheid'?
Het betekent dat hij weggaat.
Dat hij ons opnieuw vergeet.
Ik zal jullie nooit vergeten.
Nooit.
Wie geef ik de leiding?
Let op iedereen die kleiner is dan jij.
Op wie moet ik dan letten?
Fantasie-insecten.
De kleintjes.
Dit was een geweldig spelletje.
Bedankt voor jullie geloof.
Ik ken haar.
Ze lijkt wel een engel.
Maak haar nu nog niet wakker.
Lieve kind, ben je de hele nacht opgebleven?
In mijn dromen zie ik ze zo vaak in hun bed.
En als ik ontwaak, zijn ze er nog.
Tink? Tink? Tink?
Hallo.
Heb je ruzie met je vrouw? Als je thuiskomt wel.
Tink.
Zeg het, Peter. Zeg het en meen het.
Ik geloof in elfjes.
Ken je die plek tussen slapen en ontwaken...
waar je je droom nog herinnert?
Daar hou ik altijd van je...
Peter Pan.
Daar zal ik wachten.
Nana.
Geef ons een kus. Kom hier, kwijlmachine.
Tink?
Brad, hallo. Heb je zo lang gewacht?
Het gaat ongelooflijk. Ja, Fantasieland.
Verloren Jongens. Jim Haak. Een duel. Ik vertel 't later.
Ik zou graag kIetsen...
maar ik moet een buis beklimmen.
Waarom? Ik heb geen elfenstof meer, anders zou ik vliegen.
Er waren piraten. - En monsters.
Net zoals jij zei.
Oma Wendy.
Laat me erin.
Alsjeblieft.
Heb jij wel een afspraak?
Wat heb ik je gezegd over dit raam?
Laat het altijd open.
Sluit het nooit ofte nimmer.
Ik moet opnemen.
Ken je de opwinding die je voelt als je echt vliegt?
Voel maar.
Waar heb jij gezeten?
Laat me vliegen.
Altijd, Maggie. Naar de oneindigheid en terug.
Hallo, Peter.
Ik heb 't avontuur weer gemist, hè?
Deze zijn van jou, denk ik.
Kijk.
Kijk. Ik was mijn knikkers niet verloren.
Wendy, kijk. Zie je?
Ik was mijn knikkers niet kwijt.
Hallo, jongen.
Hallo, Wendy.
Geef ons 'n knuffel.
Waarom huil je, jongen?
Een traan voor elke vrolijke gedachte.
Eén voor mij?
En voor mij? - En voor mij?
En één voor mij.
Pluk de dag.
Je avonturen zijn dus voorbij.
Nee, hoor.
Leven...
Leven, dat zou nog 's een avontuur zijn.
Vertaling: Rip van (Ned-DVD) Synchronisatie: Zero_1
Gedownload van www.subtitlesnl.com